11202026جمعه
Last updateسه شنبه, 03 نوامبر 4505 7pm
کد خبر: ۰۴۰۶۱۴5702

امام جمعه ی موقت شهرستان شوش گفت : مسئولی را اگر دیدیم که از مسئولیت شانه خالی می کند باید انتقاد سالم را بکنیم

ارسال فایل صوتی خطبه ها  و عکس ـ  دانیال فلاحی زاده

تایپ و ارسال خبر ـ عباس کرم الهی

به همت ستاد برگزاری نماز جمعه ؛ نماز سیاسی عبادی این هفته روز جمعه 15شهریور ماه1404 به مجری گری « دکتر مهدی عارف» ـ تلاوت قرآن « محمدرضا تریچی» ـ مؤذنی « عبدالعزیز حجازی»  ؛ مکبری « مصطفی کعبی »  قرائت زیارت آل یاسین توسط « حاج عبدالرحیم انصاری»   به امامت «حجت الاسلام شیخ عبدالحسین حیدری  » امام جمعه ی شهرستان شوش  در مسجد شهید دانش حرم مطهر حضرت دانیال نبی(ع) برگزار شد .

 

به گزارش شوش نیوز ؛ با حضور« حجت الاسلام شیخ عارف آل کثیر رئیس اداره تبلیغات اسلامی شهرستان شوش ـ علی الهایی رئیس بنیاد شهید و امور ایثار گران شهرستان شوش دانیال(ع) ـ مهدی اسلامی پناه عضو شورای اسلامی شهر شوشـ غلامحسین نظری رئیس کمیته ی امداد حضرت امام خمینی شوش ـ  عیسی ناصر رئیس مرکز آموزش فنی و حرفه ای  ـ محمدحسن پور نعمت رئیس اداره ی اوقاف و امور خیریه  ـ علی سعدی رئیس اداره ی امور عشایر ـ جمعی از عشایرغیور ـ  جمعی از هنرمندان ـ اصحاب رسانه و مطبوعات ـ رزمندگان هشت سال دفاع مقدس ـ اعضای قرارگاه پدافند رسانه ای سپاه ناحیه ی شوش دانیال(ع) و بانوان» نماز جمعه ی شهرستان شوش به امامت حجت الاسلام سید مرتضی مرعشی  در مصلای نمازجمعه برگزار شد .

 

امام جمعه ی موقت شهرستان شوش در ابتدا به دعا و نیایش پرداخت و گفت :«بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ . و الحمد لله ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام علیٰ سیّدنا و نبیّنا ابی‌القاسم المصطفیٰ محمّد و علیٰ آله الاطیبین الاطهرین المنتجبین سیّما بقیّة الله فی الارضین. اللهمّ انّی احمدک و استعینک و استغفرک و اتوکّل علیک. و السّلام علیٰ ائمّة المسلمین و حماة المستضعفین و هداة المؤمنین. قال الله تعالیٰ: وَ المُؤمِنونَ وَ المُؤمِناتُ بَعضُهُم اَولِیاءُ بَعضٍ یَامُرونَ بِالمَعروفِ وَ یَنهَونَ عَنِ المُنکَرِ وَ یُقیمونَ الصَّلوةَ وَ یُؤتونَ الزَّکوةَ وَ یُطیعونَ اللهَ وَ رَسولَهُ اُولئِکَ سَیَرحَمُهُمُ اللهُ اِنَّ اللهَ عَزیزٌ حَکیمٌ.


 

امام جمعه ی موقت  شهرستان شوش ضمن عرض سلام مجدد محضر همه ی نمازگذاران ؛ ابتدا خودم و بعد شما خوبان را به تقوای الهی دعوت می کنم  ؛ روز جمعه است متعلق به آفا امام زمان (عج) ولی نعمت ما ؛ جهت تعجیل دز فرج ایشان صلوات بفرستید .

 

حجت الاسلام حیدری به آیات 45 تا 47 از سوره ی مبارک احزاب اشاره کرد و گفت : « يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا و وَدَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُنِيرً . وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ فَضْلًا كَبِيرًا /// ای پیامبر (گرامی) ما تو را به رسالت فرستادیم تا (بر نیک و بد خلق) گواه باشی و (خوبان را به رحمت الهی) مژده دهی و (بدان را از عذاب خدا) بترسانی. و به اذن حق (خلق را) به سوی خدا دعوت کنی و (در این شب ظلمانی جهان) چراغ فروزان عالم باشی. و مؤمنان را بشارت ده که خدا را بر آنان فضل (و رحمت عظیم و ثواب) بزرگ خواهد بود (که از حد تصور آنها بیرون است).این آیات اشاره دارن به مقام پیامبر اکرم(ص) و در انتها بشارتی به مؤمنان می دهد که فضل کبیری برای مؤمنان در نظر گرفته شده که همان رحمت و آداب بی حد و حصر الهی است که شامل حال مؤمنان خواهد شد ؛ قبل از مقام پیامبر اکرم(ص) از آیات و احادیث این نکته را عرض بکنم ؛ مقاماتی که خداوند مختص به پیامبر قرارداد ؛ همین مقام برای ائمه هم در نظر گرفته شده است ؛ یعنی هر چی پیامبر (ص) مقام دارد ؛ همان مقام هم برای ائمه در نظر گرفته شده است ؛ پیامبر وقتی که به امیر المؤمنین فرمود : « أنتَ مِنّی بِمَنزلةِ هارونَ مِنْ مُوسی، اِلّاأنـّه لانَبیَّ بَعدی /// تو نسبت به من به منزله هارون نسبت به موسی هستی، بجز اینکه بعد از من، پیامبری مبعوث نخواهد شد.» پس قبل از اینکه مقام را شرح بدهیم ؛ حتما این نکته را داشته باشید ؛ همه این مقامات شامل ائمه هم  هست .


 

خطیب نماز جمعه ی شهرستان شوش افزود : خداوند متعال در آیات قرآن کریم گاهی به طور صریح و زمانی به گونه ضمنی به مقامات پیامبرخاتم  (ص)  اشاره فرموده است که در این بخش به برخی از این آیات اشاره می کنیم.1 ) ـ  مقام خاتمیت قرآن کریم درباره مقام خاتمیت می فرماید: « ما «کانَ مُحمَّدٌ أَبا أَحَدٌ مِنْ رِجالِکُمْ وَ لکِنْ رَسولُ اْللّهُ وَ خاتَمِ اْلْنَبیّینْ».  مقصود از خاتمیت، هم تأخر و خاتمیت زمانی و هم خاتمیت رتبی در قوس صعود است؛ خاتم یعنی«مهر» که در پایان نوشته ها قرار می گیرد. خداوند سبحان با فرستادن پیامبران، برای جامعه های بشری پیام می فرستد و پس از پایان گفتار و کلماتش، سلسله نبوتشان را با فرستادن پیامبر اکرم  (ص)  ختم، و صحیفه رسالت آنان را با وجود مبارک خاتم المرسلین مهر کرده است؛ پس هرگز جا برای نبوت و رسالت دیگری نیست . از این آیه کریمه دو نکته استفاده می شود: نخست این که پیامبر اکرم  (ص)  واجد همه مزایای مشترک و مزایای فرد فرد انبیا و بعضی از خصایص ویژه است که انبیای قبلی فاقد آن بوده اند. دوم این که، تا روز قیامت، احدی بهتر از پیامبر اکرم  (ص)  نخواهد آمد؛ زیرا رسول خدا، انسان کامل است و اگر کسی کاملتر از وی می بود، حتما او به مقام خاتمیت می رسید. 2 ) ـ  مقام عبودیت مطلقه خداوند که رب و پروردگار عالمین است نسبت به افراد مختلف، متفاوت است بعضی از انسان ها تحت تدبیر اسماء جزئیه حقند مثلا بعضی در حقیقت، عبدالرزاق، عبدالجلیل، عبدالباسط، یا عبدالکریم هستند، اما پیامبر اکرم  (ص) ، «عبده» است و پروردگاری مربی و مدبر شخصی پیامبر  (ص) است که نهایی ترین مرتبه را داراست و در قوس صعود مقامی برتر از مقام مربوبیت شخص رسول اکرم  (ص)  نیست و آن حضرت، منتسب به عالی ترین اسم از اسمهای حسنای خدای سبحان است. یعنی «هو» که همان هویت مطلقه است و چون کاملترین بندگی از آن اوست، جامع ترین کلمه به او اشاره دارد: «هُوَ اْلَّذی اَرْسَلَ رَسُولَهُ بِاْلْهُدی وَ دینِ اْلْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عِلَی اْلْدّینِ کُلِّهِ». قرآن کریم وقتی تعبیر «عبد» را نسبت به سایر انبیا به کار می برد همراه با ذکر نام آنها به کار می برد: «وَ اذْکُرْ عَبْدَنا اِبْراهیمَ وَ اِسْحقَ وَ یَعْقوبَ اولِی الأَیْدی وَ الاَبْصار». اما وقتی نام پیامبر  (ص)  را می برد به «عبده» تعبیر می کند که ناظر به مقام وحدت است و این کلمه از «عبدالله» نیز بالاتر است، زیرا این بندگی (عبودیت)، حاکی از هویت مطلقه است. 3 ) ـ  مقام «بالاترین رتبه وجودی خدای سبحان به پیامبرش دستور می دهد که «بگو: من اولین مسلمانم»: «لاشَریکَ لَهُ وَ بِذلِکَ اُمِرْتُ وَ أَنا اَوَّلُ الْمُسْلِمین» منظور از «اول المسلمین» اولیت ذاتی است که گاهی از آن به اولیت رتبی یاد می شود. خدای سبحان درباره هیچ پیامبری تعبیر«اول المسلمین» ندارد. حضرت ابراهیم(ع)با این که قبل از پیامبر ما و سر سلسله انبیای ابراهیمی  (ع)  بود و دعا کرد که «وَ اْبْعَثْ فیهِمْ رَسولاً مِنْهُمْ یَتْلواْ عَلَیهِم ایاتِکَ وَ یُعلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ یُزَکّیهِم» با این حال، خداوند به حضرت ابراهیم نفرموده بگو من اولین مسلمانم. «نوح» که شیخ الانبیاء و نیز «آدم» که ابوالبشر است هیچ کدام این جمله را نفرمودند؛ تنها کسی که قرآن از او به عنوان اول المسلمین یاد می کند، رسول اکرم  (ص)  است. معلوم می شود این اولیت، زمانی و تاریخی نیست، زیرا اگر منظور اولیت زمانی بود، هر پیغمبری نسبت به قوم خود، اول المسلمین بود و انبیای پیشین نیز به طریق اولی می توانستند مصداق این اولیت باشند. از این که خدای سبحان تنها به پیغمبر اسلام فرموده بگو مأمورم که اول المسلمین باشم، برای آن است که وی اول صادر، یا اول ظاهر است. یعنی در رتبه وجودی او، هیچ کس قرار ندارد، چنان که آن حضرت، در قیامت، اول کسی است که محشور می شود.


 

حجت الاسلام شیخ عبدالحسین حیدری امام جمعه ی موقت شهرستان شوش در ادامه اظهار داشت : 4 ) ـ  مقام «اسوة حسنه بودن در قرآن کریم آیاتی است که رسول الله  (ص) را اسوه و الگوی جهانیان معرفی می کند و می فرماید: « لقد کان فی رسول الله اسوة حسنة» در این آیه شریفه، تنها تأسی افراد متوسط درمسائل اخلاقی و فقهی به آن حضرت مطرح نیست بلکه طی راه ولایت و انس و حشر با فرشتگان غیبی و شنیدن تسبیح آنان یا دریافت علم از آنها و آموختن دستور تأییدی و تسدیدی، تأسی به پیغمبر خاتم در تمامی شئون را می طلبد چون او، به طور کلی، این راه ها را طی کرده و اسوه همگان شده است. اگر کسی بخواهد از «فتح مبین»، «کوثر»، «شرح صدر» و «فتح قریب» استفاده کند به اندازه خود باید پیرو آن حضرت باشد، اگر می گوییم « رَبِّ اْشرَحْ لی صَدْری» راهش آن است که پیرو کسی باشیم که سینه اش منشرح است. 5 ) ـ  مقام «خلق عظیم خداوند، پیامبر خود را به عظمت اخلاقی داشتن می ستاید: «وَ اُنَّکَ لَعلَی خُلِقٍ عَظیمٍ» خداوند با جمله اسمیه و تأکید می فرماید: «تو دارای اخلاق عظیمی هستی». وقتی خدای سبحان از چیزی به عظمت یاد کند، معلوم می شود که آن چیز از عظمت فوق العاده ای برخوردار است، چون او هر چیزی را به «عظمت» نمی ستاید، بسیاری از موارد را با صفت «ضعف» یا «قلت» یاد می کند. سراسر دنیا را اندک می شمارد: « مَتاع الدُّنْیا قَلیل» و از دسیسه های شیطان به عنوان «اِنَّ کَیْدَ الشَّیْطانَ کانَ ضَعیفاً» سخن می گوید؛ اما وقتی از خلق رسول خدا  (ص)  نام می برد می فرماید: «ای پیامبر! تو واجد همه ملکات نفسانی در حد أعلی هستی. » 6 ) ـ  مقام «رأفت و رحمت رحمت و رأفت، صفت فعل حق است و هر صفت فعل را از مقام فعل موصوف انتزاع می کنند نه از مقام ذات وی، و جایگاهی که محل انتزاع رأفت و رحمت است، جایگاهی امکانی است، رحمان جایگاه می شود «رأفت و رحیم» و بارزترین مصداق و مظهر آن رسول خدا  (ص)  است. خداوند برای خود رحمتی عامه و رحمتی خاصه قایل است و این دو خصوصیت را برای قرآن و پیامبر نیز بیان داشته است؛ از طرفی می فرماید: من رحمت عامه ای دارم: «رَحْمَتی وَسِعَتْ کُلَّ شَی ءْ» یعنی هر چه مصداق شی ء است مشمول رحمت من است، و از طرف دیگر می فرماید: متقیان، از رحمت ویژه ام برخوردارند. «فَسَأَکْتَبَها الَّذینَ یَتَّقون» و در مورد پیامبر  ( ص)   می فرماید: تو مظهر رحمت مطلق من هستی زیرا«وَ ما اَرْسَلْناکَ اِلاّ رَحْمَةً لِلْعالَمین» و نسبت به مؤمنان، رحمت خاص داری: «بِالْمُؤمِنینَ رَئُوفٌ رَحیمٌ» 7 ) ـ مقام شامخ «رسالت» خدای سبحان نعمت رسالت را به عنوان وزین ترین نعمت های الهی نام می برد: «لَقَدْ مَنَّ الّلهُ عَلَی الْمُؤمِنینَ اِذْ بَعَثَ فیهِمْ رَسولاً مِنْ اَنْفُسِهِمْ یَتْلوُا عَلَیْهِمْ ایاتِهِ وَ یُزَکیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ. . . » خداوند متعال بر مؤمنان عالم منت نهاد که « رسولی را از ارواح و نفوس آنان برانگیخت تا آیات الهی را بر آنان تلاوت و ایشان را از گزند تیرگی و تباهی تطهیر، و به کتاب و حکمت آگاهشان کند، گر چه قبل از رسالت رسول اکرم  (ص)  در گمراهی روشن بودند. » نعمت وزینی که هضم و تحملش دشوار باشد، «منت» نامیده می شود. خدای سبحان نعمت های مادی را منت نمی نامد، اما نعمت رسالت را بر مؤمنان منت می داند، زیرا مردان با ایمان، پذیرای رسالت رسول اکرم بوده، به اندازه درجه وجودی خود از این نعمت بی کران بهره می برند. 8 ) ـ  مقام«اسم اعظم» والاترین درجه عندالله قرآن کریم درباره مؤمنان می فرماید: «لَهُمْ دَرَجاتْ» یعنی مردان الهی در پیشگاه خدا دارای درجاتی از قرب هستند؛ اما در سوره آل عمران، قبل از «لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلی الْمُؤِمنین» می فرماید: «هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللّهِ» یعنی خود مؤمنان درجات حقیقی قرب الهی اند. مؤمن به هر مقامی برسد عین درجه و کمال خواهد شد، همان طور که علم و عالم و معلوم متحدند، عمل و عامل و معمول هم متحد خواهند شد. بالاترین درجه وجودی ایمان، مقام شامخ خاتم الانبیاء است. اگر دیگران دارای درجاتی متوسط اند، رسول اکرم  ( ص)  دارای عالی ترین درجه جهان امکان و مظهر اسم اعظم، بلکه خود اسم اعظم است و اسم اعظم لفظ نیست تا کسی بتواند با فراگرفتن آن لفظ و آمیختن حروف و کلمات در نظام کیان، اثر بگذارد؛ مفهوم ذهنی هم نیست تا با تصور فکری آن، اثر عینی در جهان پدید آید؛ زیرا جهان هستی بر اساس نظام علت و معلول اداره می شود و کسی نمی تواند با حروف و کلمات و معانی اعتباری، در متن خارج، اثر بگذارد، اسم اعظم عالی ترین درجه جهان امکان و رسول اکرم  (ص)  خود، اسم اعظم است و روح بلند و جان والای حضرتش که اسم اعظم و ریشه همه فیوضات تکوینی است می تواند در جهان امکان به اذن خداوند اثر بگذارد، زیرا اسمای فعلی، به اسمای ذاتی منتهی می شود و رسول الله(ص)، اسم اعظم و مقام شامخ وی، اعظم مقامهاست. 9 ) ـ  مقام«علم لدنی» هیچ کس به پیامبر (ص)  علم نیاموخت فقط خدا او را عالم و آگاه کرد و آنچه خدا به رسولش داد، نه از راه چشم و گوش مادی، که از راه جان و دل بود. در علوم حصولی که زاد راه مکتبهای بشری است، اول گوش، صداها را می شنود و یا چشم، نقش ها را می بیند، بعد فکر آن را می فهمد، اما آنچه را رسول اکرم  صلی الله علیه و آله  می یابد، اول جانش می بیند بعد چشم و گوشش: « نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمین عَلی قَلْبِک» او نخست حقایق قرآن را با جان مبارکش دریافت، سپس الفاظ، کلمات، سوره ها و آیه های قرآن کریم را  که عینا معجزه الهی است  با گوش شریفش شنید، به عبارت دیگر، هم لفظ قرآن، اعجاز غیبی است و هم محتوای آن، معجزه غیبی است. پس نحوه دریافت قرآن و معارف آن به عکس دریافت های علوم عادی است. خداوند وحیی بر جان رسول اکرم  (ص)  ایجاد کرد که قابل وصف نیست: «فَأَوْحیْ اِلی عَبْدِهِ ما اُوحی» چون آن مقام منیع منزه از وضع و قرارداد و مبرای از علم حصولی و ذهنی است، علمش لدنی است و علم لدنی در ردیف علوم دیگر نیست که موضوع و محمول داشته باشد، بلکه حقایق و معارف، وقتی از مقام لدن، یعنی از نزد «الله» فرا گرفته شد، «لدنی» نام دارد؛ پایین تر از آن مرحله، جای کسوت لفظ و کلمه و قرارداد و عبری و عربی و تازی است. از این رو خداوند متعال می فرماید: «اِنَّکَ لَتُلْقی مِنْ لَدُنْ حَکیمٍ عَلیمٍ»


 

امام جمعه ی موقت شهرستان شوش در ادامه یاد آور شد  : 10 ) ـ  مقام «عصمت» مقام عصمت شامل عصمت علمی و عصمت عملی می شود که به هر یک می پردازیم: الف: عصمت علمی همه انبیا در مسائل علمی، چه در یادگیری از وحی و حفظ و یاد دادن آن معصوم هستند. این ملکه علمی بدون شهود میسر نیست، زیرا انسان در عالم خیال، بافته های خود را بر یافته های عقل عرضه می کند و آن را مشوب می سازد، ولی اگر در حرم عقل ناب به سر برد و از دسترسی وهم و خیال رهید، معصوم خواهد بود و کسی که عین صراط مستقیم باشد، از آسیب وسوسه و دسیسه مصون است خداوند به پیامبرش می فرماید: « اِنَّکَ لِمَنِ الْمُرْسَلین عَلی صِراطٍ مُسْتَقیم» ب ) ـ  عصمت عملی مقام منیع عصمت عملی برای کسی حاصل است که به مرز اخلاص رسیده باشد. در این حال، در حرم امن او شهوت و غضب باطل راه ندارد، چون وی، هر دو را مهار کرده است و وقتی انسان به مقام امن اخلاص راه یافت و جزو صالحان شد، تحت ولایت الله است و شیطان اقرار کرده که به آن مقام راه ندارد: «اِلاّ عِبادِکَ مِنهُمُ الْمُخْلَصین»

 

حجت الاسلام شیخ عبدالحسین حیدری سپس به فضایل و مناقب پیامبر اعظم (ص) در قرآن اشاره کرد و گفت : قرآن کریم، در آیات متعددی به فضایل پیامبر اکرم  صلی الله علیه و آله  اشاره کرده است؛ فضایلی که منحصر به آن وجود مقدس است و هر یک از آنها از منقبتی از مناقب بی شمار آن وجود نازنین پرده برداشته است. در این بخش به تعدادی از آنها، به کمک آیات کریمه قرآن، اشاره می کنم : 1 ) ـ  کلامش جز وحی نیست پیامبر اکرم  (ص)  که کلام و سکوتش مظهر کلام و سکوت خداست، هر چه می گوید وحی است: « وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهوی اِنْ هُوَ اِلاّ وَحْیٌ یُوحی» یعنی آنچه را که به عنوان سنت و سیرت و گفتار دینی از او می شنوید، وحی است. این آیه کریمه به لفظ و لسان اختصاص ندارد بلکه مصونیت منطق، رفتار، سنت و سیره او را نیز می رساند. به فرض از این آیه نتوان این معنای وسیع و فراگیر را استنباط کرد. از آیه سوره انعام و سایر آیاتی که می گوید: پیامبر  صلی الله علیه و آله  جز از وحی تبعیت نمی کند: «اِنْ اَتَّبِعُ اِلاّ ما یوحی اِلَیَّ» می توان به خوبی استظهار کرد که سیره رسول خدا چه در گفتار و رفتار و چه در املا  که کتاب تسبیبی است  هیچ گاه بدون اذن وحی نیست و در ابلاغ وحی نیز هرگز بخل نمی ورزد 2 ) ـ  عظمت روحی پیامبر اکرم (ص) در عظمت رسول خدا  (ص)  همین بس که خدای سبحان می فرماید: «وَ لَقَدْ اتَیْناکَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانی وَالْقُرْآنِ الْعَظیم» «ما سوره مبارکه "فاتحه" و قرآن عظیم را به تو دادیم. » کتابی که «لَوْ اَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنِ عَلی جَبَلٍ لَرَأَیْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْیَةِ اللّه» «اگر حقیقت آن را بر کوه نازل می کردیم، آن کوه متلاشی می شد؛ کوه توان تحمل عظمت قرآن را ندارد اما تو به خوبی آن را تحمل می کنی. » 3 ) ـ  او مظهر اسم «محیی» و «مغنی» است خداوند سبحان، پیامبر اکرم  (ص)  را محور حیات قرار داده، او مظهر «محیی» است و پیروی از او حیات بخش است: «یا اَیُّها الَّذینَ آمَنوُا اِسْتَجیبوا للّه وَ لِلْرَّسولِ اِذا دَعاکُمْ لِما یُحْییکُمْ» مقصود از این حیات، حیات نباتی یا حیوانی یا حیات نازل ترین درجه انسانی و مانند آن نیست؛ زیرا خداوند به مردم خطاب نمی کند بلکه به مؤمنان خطاب می کند، به آنان که از اصل حیات اسلامی طرفی بسته اند، می فرماید: پیروی از پیامبر، شما را زنده تر می کند یا همچنان حیاتتان را محفوظ نگه می دارد. در این آیه با خطاب تشریفی می فرماید: ای کسانی که با مؤمن شدن بخشی از حیات خویش را تحصیل کردید، پیرو محور حیات باشید تا حیاتتان محفوظ بماند، یا به حیات برتر راه یابید، اگر ایمانتان ظاهری است بکوشید آن را باطنی کنید، پیامبر  (ص)  محور حیات است یعنی خود زنده و مظهر «اَلْحَیُّ الَّذی لایَموت» است، پیروی از او نیز حیات جاودانه می بخشد. خدای سبحان، رسول اکرم  (ص)  را مظهر«غنی» می داند، اغنا و بی نیاز کردن را به او نسبت داده می فرماید: بداندشان نخواستند از مؤمنان انتقام بگیرند مگر این که خداوند و پیامبر آنان را بی نیاز کرد: «اَغْنیهُمُ اللّه وَرَسولُهُ» آن اندازه رسول خدا  (ص)  فرد شاخص و برجسته ای است که مظهر «مغنی» می شود. این که خدای تعالی اغنای پیامبر را در ردیف اغنای خود بیان فرموده نشانه آن است که پیامبر  (ص) ، مظهر این نام شریف است؛ خداوند در میان پیامبران، صفت برجسته «اغناء» را به کسی جز پیامبر  (ص)  اسناد نداده است سر این نکته آن است که رسول اکرم  (ص)  بنده کامل است و بندگی، اصلی است که انسان را مظهر ربوبیت می کند و لازمه اطاعت از خداوند، بی نیازی از غیر او است: «طاعَتُهُ غنی» و اگر این اطاعت به کمال مطلوب رسید، آن بنده محض و مطیع صرف، مایه بی نیازی دیگران هم خواهد شد و در حقیقت، آن بندگی خداست که مغنی است.


 

خطیب نماز جمعه ی شهرستان شوش در ادامه خاطر نشان نمود : 4 ) ـ  تجلیل خداوند نسبت به پیامبر اکرم (ص) در خطاب : خدای سبحان، از نظر ادب محاوره، حرمتی خاص برای پیامبر خاتم  (ص)  قایل است که برای انبیای پیشین قایل نبوده. انبیای گذشته را با نام مخصوص آنها خطاب می کند، اما هرگز نام مبارک پیامبر اسلام را به عنوان «یا محمد» نمی برد بلکه همیشه از او با تعبیرهای تجلیل آمیزی همچون: «یا أیّها النبی»، «یا أیّها الرسول» یاد می کند. مثلا درباره آدم ابوالبشر می فرماید: «یا آدَمُ اْسْکُنْ اَنْتَ وَ زَوْجُکَ الْجَنَّة» درباره حضرت نوح می فرماید: «یا نُوح اِنَّهُ لَیْسَ مِنْ أهْلِک» درباره موسی: «یا مُوسی أَقْبِلْ وَ لاتَخَفْ» ولی درباره رسول اکرم  (ص) علاوه بر خطاب جلالت آمیز خود، به بندگان نیز می آموزد: «لا تَجْعَلوُا دُعاءَ الْرَّسولِ بَیْنَکُمْ کَدُعاءِ بَعْضُکُمْ بَعْضاً»«هر گاه خواستید پیامبر را صدا بزنید او را مانند مردی عادی صدا نزنید. » بلکه هم نحوه صدا زدن و هم اصل آن آمیخته با تجلیل و تکریم باشد.5 ) ـ  عالم بودن به غیب و شهادت از مقامهای منیع رسالت، اطلاع بر غیب است. خدای سبحان می فرماید: «قُلِ اْعْمَلوُا فَسَیَرَیْ اللّهُ عَمَلُکُمْ وَ رَسوُلُهُ وَ الْمُؤْمِنون» «به مردم بگو هر کاری می کنید خدا، پیامبر و مؤمنان می بینند. » یعنی مقام رسالت که مقام اطلاع بر غیب، آگاهی بر نهان و نهاد انسان ها، قلب ها و فکرها و سرهای دیگران است، از کارهای شما اطلاع دارد. این که خدا فرمود: بگو پیامبر می بیند، تنها اخبار نیست بلکه با این بیان، پیامبر اکرم  (ص)  را مظهر عالم غیب و شهادت کرده است. خداوند در جای دیگر می فرماید: «عالِمُ الْغَیْبِ فَلایَظْهَرُ عَلی غِیْبِهِ اِلاّ مَنِ ارْتَضی مِنْ رَسولٍ» «خداوند عالم غیب است و غیب را بر احدی آشکار نمی کند مگر بر رسولی که مرتضی باشد. » یعنی دینش مرضی خدای سبحان باشد و رسول (ص) به یقین مرتضای خدا و دین او به یقین خداپسندانه بود. از این آیه استفاده می شود که رسول اکرم  (ص)  عالم غیب است. 6 ) ـ  دارنده شرح صدر خداوند سبحان به رسول اکرم  (ص)  می فرماید: «ما برای این که تو را به مکتب لدی اللهی برسانیم و از ام الکتاب برخوردارت کنیم. ظرف دلت را باز کردیم تا گنجایش این علوم را داشته باشی. »«اَلَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکْ * اَلَّذی اَنْقَضَ ظَهْرَک»«آن بار توان فرسا را از دوش تو برداشتیم و سینه ات را گشودیم، مانعی از درون و فشاری از بیرون نداری، می توانی اسرار را بنگری و سختی ها را تحمل کنی. » 7 ) ـ  درود فرستادن خدا و ملائکه بر پیامبر اکرم(ص) مقام پیامبر اکرم  (ص)  آن قدر والاست که آفریدگار هستی و تمامی فرشتگان بر او درود می فرستند و خداوند به همه مؤمنان دستور می دهد که آنها هم بر پیامبر  (ص)  درود بفرستند: «اِنَّ اللّهَ وَ مَلائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبی یا اَیُّهاَ الَّذینَ آمَنوُا صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّموُا تَسْلیماً» «خداوند و فرشتگانش بر پیامبر درود می فرستند، ای کسانی که ایمان آورده اید! بر او درود بفرستید و سلام گویید و تسلیم فرمانش باشید. »

 

حجت الاسلام شیخ عبدالحسین حیدری امام جمعه ی موقت شهرستان شوش در آغاز خطبه دوم گفت : الحمدلله ربّ العالمين. والصّلاة والسّلام علي سيّدنا و نبيّنا و حبيب قلوبنا ابي القاسم المصطفي محمّد و علي آله الأطيبين الأطهرين المنتجبين. سيّما علي اميرالمؤمنين و الصّدّيقة الطّاهرة فاطمة الزّهرا سيّدة نساء العالمين و الحسن والحسين سيّدي شباب اهل الجنّة و علي بن الحسين و محمّدبن علي و جعفربن محمّد و موسي بن جعفر و علي بن موسي و محمّدبن علي و علي بن محمّد والحسن بن علي والخلف القائم المهدي. حججک علي عبادک و امنائک في بلادک و صلّ علي ائمّة المسلمين و حماة المستضعفين و هداة المؤمنين. اوصيکم عباد الله و نفسي بتقوي الله. مجددا خودم و شما نمازگذاران را دعوت می کنم به تقوای الهی و دعوت می کنم به توصیه های  اهل بیت(ع)  ؛ دنیا زودگذر است ؛ عمر زود گذر است بیائید اعمال خودمان را برای خدا انجام بدهیم ؛ اخلاص  در زندگی را تجربه بکنیم .


 

امام جمعه ی موقت شهرستان شوش در ادامه به مناسبت در هفته ی پیش رو اشاره کر و گفت : روز چهارشنبه 19 شهریور 1404 برابر با 17 ربیع الاول 1447 هجری قمری « ولادت با سعادت حضرت رسول اکرم(ص)53 سال قبل از هجرت و ولادت حضرت امام جعفر صادق(ع)» را داریم و به همین مناسبت عرض تبریک دارم ؛ در هفته ی پیش رو هفته ی وحدت نامگذاری شده است ؛ وحدت یک واژه ایی  مقدس است  ؛ واژه ایی است که اخیرا رهبر عظیم الشأن  که چراغ هدایت آزادگان جهان اسلام  است ؛ رهبری که علم عزت را به دوش می کشد که ان شاءالله به صاحب اصلیش تحویل بدهد در آخرین سخنرانی اش اشاره به این واژه نمودند ؛ واژه ی وحدت و فرمودند : « اتحاد میان مردم مانع تجاوز و تعرض دشمنان است ؛ صیانت و پاسداری مقدس ؛ وظیفه ی همگانی است » در  تقسیم بندی اتحاد سیه تقسیم بندی داشتند« معنا، اهمیت و ضرورت وحدت اسلامی  ـ خطرات و موانع پیش‌روی وحدت اسلامی و پیشنهادات و راهکارهایی برای تحقق وحدت اسلامی »  اتحاد مقدس، اجتماع عظیم و سپر پولادینِ دلها و اراده‌های مردم نباید مخدوش شود و حفظ آن وظیفه اهل بیان و قلم و تحقیق، کسانی که توئیت می‌زنند و همه مردم و مسئولان کشور بخصوص مسئولان قوای سه‌گانه است که بحمدالله آنها نیز امروز در کمال اتحاد و همدلی با یکدیگر کار می‌کنند. مردم از خدمتگزاران از جمله رئیس‌جمهور که پر کار، پر تلاش و پیگیر است حمایت کنند؛ چرا که از چنین عناصری باید قدرشناسی کرد. علائم و قرائن حاکی از آن است که امروز بیشترین تلاش دشمن بر خدشه‌دار کردن این همصدایی و همدلی و همکاری است. اهل فکر توجه کنند که ارائه فکری نو که مکمّل موجودیِ ملت باشد با تخریب و اهانت کردن متفاوت است و نباید مبانی جمهوری اسلامی را که باعث رشد ملت و ارتقاء کشور و قدرت ملی است تخریب کرد. این کار خواست دشمن است اگرچه تکمیل مبانی اشکالی ندارد. امروز حتی دولتهای غربی همچون انگلیس و فرانسه هم که همواره حامی رژیم صهیونی بودند آن را محکوم می‌کنند؛ البته این محکومیت‌ها زبانی و بی‌فایده است. در مقابل این جنایات منزجرکننده باید ایستاد؛ البته ایستادگی با زبان و محکومیت فایده‌ای ندارد، بلکه باید همچون اقدام مردم شجاع یمن کاری کرد که راههای کمک به رژیم صهیونیستی از همه طرف بسته شود.و اتحاد بین مردم و نیروهای مسلح که ثمره آن در جنگ 12 روزه نمایان شد .


 

وی افزود : عوامل اتحاد  بین مردم و بین ملت زیاد هستند ؛ بعضی از عوامل را خداوند ایجاد می کند مثلا در برهه ایی از زمان دشمن بین ملت ایران و ملت عراق ایجاد اختلاف کرد ؛ به یاد دارید که دشمن شعار « بّره بّره » سر می دادند که بیرون بروید قطعا به یاد دارید خداوند چکار کرد؟ برای آن انشقاقی که ممکن بود بین دو ملت به وجود بیاید ؛ نزدیک عزاداری ها بود ؛ با شهادت سردار دلها حاج قاسم سلیمانی و ابو مهدی المهندس  اتحاد و همدلی بین دو ملت به وجود آمد ؛ گاهی وقتها شهادت دو شخصیت باعث اتحاد می شود ؛ درست است از دست دادن دو شخصیت مهم خبر تلخی است اما ثمرات فراوانی داشت ؛ یا در جنگ 12 روزه چگونه اتحاد و همدلی ایجاد شد؟ حادثه تلخ بود جمعی از سرداران و دانشجویان هسته ایی شهید شدند جمعی از مردم شهید شدند ولی مزه ی اتحاد را ملت ایران چشید و آن عواطفی که بین مردم ایجاد شد که می ارزید که ما شهید بدیم « وَاعتَصِموا بِحَبلِ اللَّهِ جَميعًا وَلا تَفَرَّقوا ۚ وَاذكُروا نِعمَتَ اللَّهِ عَلَيكُم إِذ كُنتُم أَعداءً فَأَلَّفَ بَينَ قُلوبِكُم فَأَصبَحتُم بِنِعمَتِهِ إِخوانًا وَكُنتُم عَلىٰ شَفا حُفرَةٍ مِنَ النّارِ فَأَنقَذَكُم مِنها ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُم آياتِهِ لَعَلَّكُم تَهتَدونَ /// و همگی به ریسمان خدا [= قرآن و اسلام، و هرگونه وسیله وحدت‌]، چنگ زنید، و پراکنده نشوید! و نعمت (بزرگِ) خدا را بر خود، به یاد آرید که چگونه دشمن یکدیگر بودید، و او میان دلهای شما، الفت ایجاد کرد، و به برکتِ نعمتِ او، برادر شدید! و شما بر لبِ حفره‌ای از آتش بودید، خدا شما را از آن نجات داد؛ این چنین، خداوند آیات خود را برای شما آشکار می‌سازد؛ شاید پذیرای هدایت شوید.»

 

حجت الااسلام شیخ عبدالحسین حیدری امام جمعه ی موقت شهرستان شوش در ادامه گفت : مسئولی را اگر دیدیم که از مسئولیت شانه خالی می کند باید انتقاد سالم را بکنیم نگیم به خاطر وحدت باید ساکت باشیم ؛ خیر سؤاستفاده اکیدا ممنوع است ؛ در کمال وحدت ـ در کمال اتحاد ؛ باید نظریات خود را بگوئیم ؛ انتقادات و مطالبات را داشته باشیم ؛ اتحاد در داستان ها و روایات  ؛ وحدت همان چیزی است که کتاب آسمانی، احادیث پیامبر و سنت پیامبر و یارانش مبیّن آن است و عقل و فطرت انسان آن راستایش می کند. وحدت همان صراط مستقیم است و مخالفت با وحدت در حقیقت همان مخالفت با سخن خداوند در قرآن کریم است که این عمل بدترین نوع کفر محسوب می‌شود. اگر چه وحدت را می توان به شاخه هایی چون وحدت مرام و وحدت ملی تقسیم کرد، امّا مراد ما در این زمینه بیشتر بحث راجع به وحدت اسلامی می باشد که در قرآن و احادیث پیامبر و بزرگان دین بارها درباره آن سخن به میان آمده است. وحدت به معنی یکی بودن، یگانگی و هماهنگ بودن اجتماع می باشد و از نظر فلاسفه ای چون شیخ اشراق؛ از اموری است که قابل تمدید و تعریف نمی باشد، مگر به مقابله با کثرت. وحدت همان صراط مستقیمی است که قرآن، احادیث و سنت پیامبر و یارانش مبیّن آن است و مخالفت با آن مخالفت با سخن خداوند و کفر محسوب می شود. قرآن به وحدت توجه فراوانی داشته است و وحدت میان دل های مؤمنان را ضروری دانسته و راه کارهای گوناگونی را برای این کار پیش بینی کرده است. محور وحدت در دیدگاه قرآنی «توحید» و دین اسلام است. قرآن کریم می فرماید: «ای پیامبر! به اهل کتاب بگو، بیایید بر اساس کلمه‏ای که بین ما و شما مشترک است، غیر از خدا را نپرستیم و یک‏دیگر را در برابر خداوند به عنوان رب و پروردگار نگیریم پس اگر روی برگرداندند بگویید، شاهد باشید که ما اهل تسلیم در برابر حق هستیم».(آل عمران، 64) براساس آیات قرآنی، وحدت امت، سبب مصونیت دین، تأیید الهی و نصرت است و نعمتی است که هیچ مسئله ای با آن برابری نمی کند.(انفال، آیات 62 تا64) قرآن کریم حفظ وحدت و پیشگیری از هرگونه تفرقه را فلسفه تشریع دین و بعثت پیامبران معرفی کرده، می فرماید: «مردم امتی یگانه بودند، سپس خداوند پیامبران را مژده رسان و بیم دهنده برانگیخت و به همراه آنان، کتاب را به حق نازل کرد تامیان مردم دران چه که اختلاف داشتند داوری کند.» (بقره،213) قران کریم اختلاف و تفرقه را عامل ضعف  مسلمین و از بین رفتن عظمت و شوکت مسلمین دانسته و هشدار می دهد: «و أطیعواالله و رسولهُ و لاتنازعوا فَتَفشَلوا و تَذهبَ ریحَکُم ...» (انفال/46) و آن را موجب گرفتار شدن در عذاب الهی می داند و می فرماید: «و لاتَکونوا کالَّذینَ تفرَّقوا و أختَلِفوا مِن بَعدِ ماجاءَهُمَ البیِّناتُ و اولئِکَ لَهُم عذابٌ عظیم» (آل عمران/105)  در احادیث نبوی نیز به مسئله وحدت توجه خاصی شده است. رسول خدا(ص) فرمودند: «تَری المؤمنینَ فی تَراحُمِهِم، وَ تَوادِّهِم، و تَعاطُفِهِم، کَمَثَلِ الجَسَدِ، اِذَا اشتَکی عُضوٌ تَداعی لَهُ سائِرُ جَسَدِهِ بِالسَّهَرِ وَ الحُمَّی». یعنی مؤمنان در شفقت، دوستی و مهربانی با یکدیگر مانند اعضای یکدیکرند که اگر عضوی از آن به درد آید، سایر اعضا بی قرار می گردند و تب می کنند. و در فرازی دیگر وحدت را عامل رحمت و تفرقه را موجب عذاب دانستند: پیامبراکرم(ص)فرمودند: «الجماعهُ رحمهٌ و الفُرقهُ عذابٌ»

 

امام جمعه ی موقت شهرستان شوش در آخر خطبه ی دوم  ؛ هفته ی وحدت را گرامی داشت و اظهار داشت : وحدت بین برادران مسلمان اهل سنت و تشیع که  در واقع وحدت مسلمانان جهان است ان شاءالله روزی را ببینیم که تمامی مسلمانان ید واحده شده اند و با استکبار جهانی و نوچه ی آن اسرائیل خونخوار مبارزه بکنند و شرایط ظهور آقا را فراهم کنند .


 

ازدیگر برنامه های این هفته می توان  قرائت دعای آل یاسین توسط « حاج عبدالرحیم انصاری » اشاره کرد و از شهدایی که از تاریخ 15 لغایت 2114 شهریور ماه هشت سال دفاع مقدس با نثار خونشان درخت اسلام و ولایت را آبیاری کردند شهیدایی نظیر « شهید سلمان چعب ـ شهید سید نعیم و شهید حسن طلیل زاده» یادشان گرامی و راهشان پر رهرو باد .





کلیه حقوق این سایت متعلق به پایگاه خبری و تحلیلی شوش نیوز می باشد. تهیه و طراحی : 0171 هاست