به قلم ـ اسماعیل عبدالحسینی ـ تحلیلگرسیاسی ـ اجتماعی
با آغازرسمی فرایند قانونی و اجرایی انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا در کشورو در ادامه آماده شدن مقدمات ورودشهرها و روستاها به فضای انتخابات میتوان بارقه هایی را از تکاپوی شهروندان و اهالی روستاها جهت نقش آفرینی در این عرصه مشاهده کرد .
شاید تعیین راهبرد و مسیر مدیریت شهری و روستایی در چهار سال آینده اصلی ترین کارکرد انتخابات پیش رو باشد که نقش حیاتی را در آبادانی و توسعه کمی و کیفی شهر ها وروستاها ایفا می کند ؛ مشارکت ، سلامت ،امنیت و رقابت چهار شاخص اصلی یک انتخابات را در برمی گیرد که قطعا مشارکت در این میان نقشی تعیین کننده و حیاتی را به خود اختصاص میدهد ؛ شوراهای اسلامی شهر و روستا به مثابه مجالس محلی بستری است جهت نقش آفرینی مستقیم و موثر شهروندان و اهالی روستا جهت تعیین مدیریت شهری و روستایی.
پُرواضح است که داشتن تخصص وتجربه دوامر ضروری جهت ورود به این عرصه است اما آنچه که سالیان سال است شهرهاو روستاهای ما با آن دست بگریبان هستند موضوع بحران # تصمیم گیری است تصمیم گیری فراتر از تجربه و تخصص لازمه امروز و نیاز مبرم جامعه شهری و روستایی است ؛ تصمیم گیری فعالانه و مسئولانه در خصوص مسایل زیرساختی ،بهداشتی و... دوره دوره تصمیم گرفتن است ، تصمیم گرفتن افرادی که در خود این توانایی را برای ساختن شهر و روستایی آبادتر باهمراهی شهروندان و اهالی روستا می بینند؛ اصولاً این تصمیم گیری و اقدام عملی جهت رفع و در نهایت حل معضلات و مشکلات شهری و روستایی است که معیار و شاخص ارزیابی عملکرد شوراها در طول دوره فعالیت خود در سطح افکار عمومی میباشد ؛ هنر تصمیم گیری جمعی در راستای منافع مشترک جامعه بهره بردار ( شهر و روستا ) لزوما نیازمند و وابسته به سر ریز شدن اعتبارات نیست ؛ بلکه شوراها( با توجه به تکالیف قانونی خود )که در واقع همان مجالس قانونگذاری در ابعاد محلی میباشند خود باید مبدا تصمیم گیری فعالانه در بخش های مختلف و موتور پیشران حرکت توسعه ای در شهر ها و روستا ها باشند .
