توصیه ایی که به تازگی می خواهند روی عرصه صحنه مقدس تئاتر به کار برند

به قلم ـ استاد عباس کرم الهی

بزرگانی داشته اید که رسم مردانگی را به ما آموختنن ؛ بزرگانی که از دهه 40 شمع چراغ تئاتر شوش را روشن کردند و به شاگردانی دهه ی شصتی نظیر « عباس کرم الهی و عبدالحیبن رسته خاک داد ند تا با کمی تغییرات به شادگردان دهه ی 50 نظیر « ناجی عباسی نیا ـ محمود بالویی  ـ حسین یلالی ـ  فرزاد پارسا نژاد» و پس از آن به دهه ی هفتادی ها و هشتادی ها نظیر « کاظم شوهان ـ میلاد دیناروند ـ فاطمه مولایی ـ سیده آیده تفاخ ـ مهدی شوهانی ـ بردیا آریان فر   واستاد علی طالبی ـ مهدی کشاورز» ـ خیلی های دیگر که از خاطرم پریده اند  .

هدف دهه ی 80 و نودی هاست که قرار است در آینده جا پای بزرگان بگذارند  ؛ ابتدا بدانند اگر یکی از قدیمی ها از این دنیا رفت ؛ هسته ی مرکزی و یا هیئت مدیره دارند که فعالیت خود را ادامه می دهند به بزرگان احترام بگذارید تا آیندگان هم به شما احترام بگذارند

تخم کینه را در دل خود نکارید و به دنبال انتقام جویی نباشید یک باشید برای همه ودر حل مشکلات هم بکوشید یکی از گروه ها بازیگر خانمی می خواهد و شما دارید و در آن لحظه گروه تمرین یا اجرایی ندارد ؛  آن خواهر را به گروهی بده که نیاز دارد یا گروهی دیگر به نور نیاز دارد و گروه شما نور اضافه دارد و می تواند گره آن گروه را حل کند ؛ اجازه دهید در سطح استان به شما نمونه بگویند و شما را الگویی خوبی برای خود قرار دهند ـ در شهر خودمان سراغ دارم برای یک نیمکت به سرپرست و کاگردان آن گروه رو زدم و گفتم شما که اجرای شما با موفقیت تمام شده این نیمکت را به ما بده ور پاسخ گفتند « این وسایل وقف گروه هستند و به ما ندادند تا مجبور شدیم یک نیمکت بسازیم و جالبتر اینکه همان نیمکت وقفی سر ار وسایل دیگر گروه در آورد  که بعدها شنیدیم به هر گروهی کمک ی کنند به جز گروه ما . بزرگان سعی کنیم به کوچک تر ها بد آموزی یا ندهیم ؛ من اگر از هم قطاران خود رویی می زنم برای یک بازیگری 30 تا 35 ساله این رو را هیچ وقت به کارگردانی دیگر نمی زنم چون میدانم رویم را نمیگیرد اگر چه دهها بازیگر آماده ی بکار داشته باشند

نکته آخر را دوباره تکرکرار می کنم اگر با گروهی همکاری نمی کنیم از روی تمسخر و خود بزرگ بینی نباشد بلکه سعی کنید با شهامت و البته با احترام و بکوئید  با شما کار نمی کنیم